قدرت ساینده به استحکام خود ساینده اشاره دارد. یعنی توانایی تحمل فشار خارجی بدون شکستگی زمانی که لبه دانه ساینده هنوز کاملا تیز است. ساینده های با استحکام ضعیف دارای ذرات آسیاب سریع، توانایی برش کم و عمر مفید کوتاه هستند. این امر مستلزم آن است که دانه های ساینده نه تنها سختی بالایی داشته باشند، بلکه از استحکام کافی نیز برخوردار باشند تا بتوانند آسیاب را بهتر انجام دهند.
